صنایع دستی : گیوه

یکی از صنایع دستی مهم روستای نشلج گیوه است که از معروفترین تولیدات این روستا است.

نوعی پاپوش

گیوه نوعی پاپوش ویژه مردان روستایی و از مهمترین صنایع دستی تولیدی در روستا می باشد. همه مراحل تولید این پاپوش، دستی است و مواد اولیه آن نخ قالی (که اصطلاحاً تنه نامیده می‌‌شود) و ضایعات چرم است.

رویه گیوه بدست زنان و توسط گونه‌ای سوزن که جوالدوز خوانده می‌‌شود بافته می‌‌شود و قسمت کفی آن بدست مردان با استفاده از ابزاری که تخت نامیده می‌‌شود به اصطلاح آجیده می‌‌شود. در صورت لزوم رویه این پاپوش با استفاده از سریشم اندوده می‌‌شود تا در کشتزارها مانع نفوذ آب به درون آن شود.
گیوه، اصولا پای پوشی است سبک، بادوام و مناسب برای راهپیمایی‌های طولانی در مسیرهای ناهموار و با توجه به این خصوصیات، اغلب افراد پیدایش آن را به روزگارانی خیلی قدیم‌تر از پیدایش سایر انواع پاپوش نسبت داده‌‌اند و همین امر باعث شده تا تولد گیوه با افسانه‌ها پیوند بخورد.
تولید گیوه در روستای نشلج به 700 سال قبل باز می گردد .
"بهرام نشلجی" شاعر معاصر با "بابا افضل مرقی" که تنها شش رباعی از او باقی مانده خطاب به معشوق خود به گیوه اشاره کرده و می گوید :

هزار جفت گیوه پاره کردم و به تو نرسیدم

این مطلب نشانه آن است که گیوه در آن زمان به عنوان پاپوش استفاده می شده است.
گیوه تولیدی روستای نشلج دارای شکل و نوع ساخت و بافت خاص خود است و در شهرستان کاشان به عنوان بهترین نوع گیوه شناخته می شود ، بطوری که وقتی از چیزی محکم و با دوام صحبت می شود می گویند: مثل گیوه نشلجی

/ 0 نظر / 17 بازدید