اولین سفیر امامت در ایران

خلافت در اسلام که از زمان معاویه به تقلید از امپراتوری ایران و بیزانس بنا شده بود برای عرب بادیه که اتحاد و انسجام را جز تحت لوای اسلام ندیده بودند جذابیت داشت و قابل تحمل بود، اما برای ایرانیان که جبروت امپراتوری هخامنشی، حکومت ملوک الطوایفی اشکانی و پادشاهی آمیخته با مذهب زرتشت ساسانی را در هم کوبیده و برای فرار از آنها اسلام را برگزیده بودند هیچ مقبولیت و مشروعیتی نداشت. لذا در کوچه پس کوچه های بنی هاشمی جویای حقیقت شدند و پس از برتابیدن آفتاب عالمتاب اسلام در ایران زمین،پرچم دوستی اهل بیت را به اهتراز در آوردند و عشق بی پایان خود به خاندان نبوی را تجلی ساختند. اصرار برای واصل شدن اولین سفیر امامت به ایران مبیّن علاقه به شیعه گری در میان مردم ایران است در پی تمنای خالصانه دوستداران خاندان علوی در چهل حصاران،امام محمد باقر(ع) فرزند بلا فصل خویش را که جوانی رشید و شجاع و32 ساله بود را به ایران روانه ساخت تا چراغ هدایت و روشنگری را در خطه سرسبز اردهال فروزان نماید.حضرت سلطانعلی (ع) اولین سفیر امامت به سال113 هـ.ق در چهل حصاران و حومه به ارشاد و هدایت مردم پرداختند و بذر محبت اهل بیت را در سرزمین اردهال کاشتند که شاخه ها و جوانه های آن در لا به لای تاریخ ناپدید نشده و همیشه مستدام خواهد بود.دارالسلطنه قزوین به رهبری ازرق ابرح پس از مطلع شدن از حضور پر فیض سفیر خاندان امامت برتاج و تخت خویش و ارباب ملعونش هشام بن عبدالملک بیمناک شد و بیدرنگ فرمان کشتن ابوالحسن علی ابن باقر (ع) را صادر کرد و ارقم شامی را که در کشتن اولاد ابو تراب شهره بودند را مأمور این مهم نمود.ارقم شامی در نهایت رعایت به صورت مخفیانه راهی منطقه شد و طرح محاصره اردهال را پی ریزی نمود .شبانگاهان ارتش خود را مجهز کرد و در نزدیکی اردهال سکنی داد،راه های ورود و خروج را تحت کنترل در آورد و در اندیشه طرح بزرگترین جنایت در تاریخ اردهال شد.

/ 0 نظر / 13 بازدید